Triacastela-Portomarin 31 juli
Blijf op de hoogte en volg Ernst en Wilma
31 Juli 2016 | Spanje, Tríacastela
Voordat we vertrekken vertelt de eigenaar van de Albergue nog dat Koningin Wilhelmina ooit door het straatje van zijn Albergue gelopen heeft. Leuk detail. We vertrekken vroeg en hebben onze windvangers aan, want het is nog behoorlijk fris. Natuurlijk beginnen we met een korte klim. We komen erg veel wandelaars tegen. Het buen Camino is dan ook niet van de lucht. De tocht is erg groen, de hellingen zijn bebost. In Samos staan we even stil, een Spanjaard vraagt waar we vandaan komen. Hij vertelt dat zijn ouders 15 jaar in Amsterdam hebben gewoond, zijn broer is daar geboren. We krijgen een stempel van hem. Ondanks de vele klimmetjes verloopt de tocht vlot. Er gebeurt niet veel onderweg en in het begin van de middag komen we in Portomarin aan en vinden ook nog eens snel ons pension. Portomarin kom je binnen bij het stuwmeer. Dit is de plek waar vroeger het dorp lag. Het dorp is herbouwd op de hoger gelegen helling. Zo ook de 12e eeuwse San Nicolaskerk. Daar gaan we dus kijken. Deze kerk is steen voor steen opnieuw opgebouwd. Op de stenen kunnen we nog de volgnummers zien staan. Tot onze verrassing kunnen we ook het kerkje in. En natuurlijk een mooi stempel ophalen. We bezoeken ook nog het herbouwde San Pedro kerkje. Al lopend door het dorpje realiseren we ons dat we heel dicht bij Santiago zijn. En enorm veel indrukken hebben opgedaan. De tijd stond even stil voor ons. Cees Nooteboom heeft geprobeerd dit te beschrijven in het boek: "Omweg naar Santiago.". Zoals: de tijd stagneert, je bent aan iets anders onderhorig geworden, aan het reizen, je hoort even nergens bij, je bent aan het verzamelen van het andere, n.l. dat wat je ziet, ruikt, meemaakt, leest en beleeft. Hij noemt dat: " Ik raak uitgebreid." Dit is wel iets waar wij van te voren op hoopten en nu daadwerkelijk meemaken.
-
31 Juli 2016 - 18:53
Erna Van Hove:
Al zo dichtbij. Wat zal dat een ontlading geven
Misschien moeilijk om weer " met beide benenop de grond" te komen. Maar zo ver is het nog niet. Nog even doorgaan met genieten.
Liefs, Wim en Erna. -
01 Augustus 2016 - 07:56
Leonie Van Der Geest :
Hoi Ernst en Wilma,
De laatste loodjes van jullie mooie tocht. Wat een indrukken hebben jullie opgedaan, en dan moet de grootste nog komen! Mooie omschrijving uit meneer Nooteboom zijn boek "Ik raak uitgebreid". Wat fijn dat die verwachting ook is uitgekomen en dat jullie dat ook ervaren.
Succes met de laatste etappe(s)! Geniet nog even van het onderweg zijn en daarna van de aankomst.
Groetjes, Leonie -
01 Augustus 2016 - 18:45
Tineke:
Ernst en Wilma
Ik zou jullie gezichten wel willen zien als jullie morgen aan komen in Santiago de Compostella, zolang er naar toe geleefd, en nu is het einde in zicht, en wat hebben jullie een mensen ontmoet onderweg ik weet zeker dat ik je verhalen gaat horen wilma onder genot van een bakkie koffie.
Nog even de laatste loodjes voor jullie
groetjes tineke
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
